De zondares die de voeten zalft

Dit verhaal wordt verteld in het Nieuwe Testament van de Bijbel, in het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 7, verzen 36-50. Hier is mijn samenvatting van het verhaal:

Eens nodigde een Farizeeër genaamd Simon Jezus uit om bij hem thuis te komen eten. Terwijl ze aan tafel zaten, kwam een vrouw die bekendstond als een zondares de kamer binnen. Ze had gehoord dat Jezus daar was en kwam met een albasten kruik met kostbare olie.

De vrouw begon te huilen en liet haar tranen op de voeten van Jezus vallen. Ze droogde zijn voeten af met haar haren en kuste zijn voeten liefdevol. Vervolgens zalfde ze zijn voeten met de kostbare olie uit de kruik. Simon, de Farizeeër, was verbaasd dat Jezus haar toeliet om hem op deze manier aan te raken, aangezien zij bekendstond als een zondares.

Jezus merkte Simons gedachten op en vertelde hem een gelijkenis over twee schuldenaars: een die veel schuld had en een die weinig schuld had. Hij vroeg Simon wie van hen meer dankbaar zou zijn als hun schuld werd vergeven. Simon antwoordde dat degene met de grootste schuld meer dankbaar zou zijn.

Jezus wees vervolgens op de liefdevolle handelingen van de vrouw en legde uit dat haar liefde en boetvaardigheid haar zonden vergeven hadden. Hij benadrukte dat zij veel liefde had getoond omdat haar veel was vergeven. Jezus prees haar geloof en vergeving, en bekritiseerde de houding van Simon, die weinig gastvrijheid had getoond.

Dit verhaal illustreert de nadruk die Jezus legde op genade, vergeving en het belang van een oprecht hart boven uiterlijke schijn. Het benadrukt ook het contrast tussen de houding van de zondares en de Farizeeër, en toont hoe Jezus de liefdevolle handelingen van de vrouw waardeerde.

Hier het relaas uit de Bijbel:
Lucas 7³⁶Een van de farizeeën nodigde Hem uit om te komen eten, en toen Hij het huis van de farizeeër was binnengegaan, ging Hij aanliggen voor de maaltijd. ³⁷Een vrouw die in de stad bekendstond als zondares had gehoord dat Hij bij de farizeeër thuis zou eten, en ze ging naar het huis met een albasten flesje met geurige olie. ³⁸Ze ging achter Jezus staan, aan zijn voeteneinde; ze huilde en zijn voeten werden nat door haar tranen. Ze droogde ze met haar haar, kuste ze en zalfde ze met de olie. ³⁹Toen de farizeeër die Hem had uitgenodigd dit zag, zei hij bij zichzelf: Als Hij een profeet was, zou Hij weten wie de vrouw is die Hem aanraakt, dat ze een zondares is. ⁴⁰Maar Jezus zei tegen hem: ‘Simon, Ik heb je iets te zeggen.’ ‘Meester, spreek!’ zei hij. ⁴¹‘Er was eens een geldschieter die twee schuldenaars had: de een was hem vijfhonderd denarie schuldig, de ander vijftig. ⁴²Omdat ze het geld niet konden terugbetalen, schold hij beiden hun schuld kwijt. Wie van de twee zal hem de meeste liefde betonen?’ ⁴³Simon antwoordde: ‘Ik veronderstel degene aan wie hij het grootste bedrag heeft kwijtgescholden.’ Hij zei tegen hem: ‘Dat is juist geoordeeld.’ ⁴⁴Toen draaide Hij zich om naar de vrouw en vroeg aan Simon: ‘Zie je deze vrouw? Ik ben in jouw huis te gast, en je hebt Me geen water voor mijn voeten gegeven; maar zij heeft met haar tranen mijn voeten natgemaakt en ze met haar haar afgedroogd. ⁴⁵Jij hebt Me niet begroet met een kus; maar zij heeft, sinds Ik hier binnenkwam, onophoudelijk mijn voeten gekust. ⁴⁶Jij hebt mijn hoofd niet met olie gezalfd; maar zij heeft met geurige olie mijn voeten gezalfd. ⁴⁷Daarom zeg Ik je: haar zonden zijn haar vergeven, al waren het er vele, want ze heeft veel liefde betoond; maar wie weinig wordt vergeven, betoont ook weinig liefde.’ ⁴⁸Toen zei Hij tegen haar: ‘Uw zonden zijn u vergeven.’ ⁴⁹De andere gasten dachten bij zichzelf: Wie is Hij, dat Hij zelfs zonden vergeeft? ⁵⁰Hij zei tegen de vrouw: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in vrede.’